واسه این شرقی تن داده به باد
تو گوارایی حس وطنی...
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شکوفایی تاریخ منی...
لالا لالا دیگه بسه گل لاله؛ بهار سرخ امسال مثل هرساله…
هنوزم تیر و ترکش قلبو میشناسه؛ هنوز شب زیر سرب و چکمه میناله!
نخواب آروم گل بی خار و بی کینه؛ نمیبینی نشسته گوله تو سینه
آخه بارون که نیست رگبار باروته؛ سزای عاشقای خوب ما اینه…
نترس از گوله ی دشمن گل لادن؛ که پوست شیره پوست سرزمین من!
دوباره میسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو میزنم
اگر چه با استخوان خویش...
این روزا با این وضعیت اینترنت، یکی یکی سایت هایی که به یاد دارم رو تست میکنم که باز میشه یا نه، تا به بیان رسیدم.